KHAMERLOGUE

" Killing fields of Cambodia, not the only injustice for Cambodian victims only; but, it's for the whole humanity." A survivor

Archive for May 2012

Ailing Khmer Rouge defendant falls ill during trial

AFP, 17 may 2012

The Khmer Rouge’s former foreign minister was taken to hospital Thursday after suffering breathing difficulties during his atrocities trial at Cambodia’s UN-backed war crimes court, officials said.

Ieng Sary, 86, is the eldest and most frail of the three ex-regime leaders in the dock for their roles in the deaths of up to two million people in the late 1970s.

“He experienced some breathing difficulties,” said court spokesman Lars Olsen, adding that the seriousness of his condition was unknown and it was unclear whether he would have to stay in hospital.

Health concerns have long hung over the court due to the ages of defendants, but this marks the first time any of the octogenarians have been taken to hospital since their trial opened late last year, Olsen said.

Ieng Sary, who suffers from a number of ailments including heart and back problems, was not in the courtroom when he fell ill, but judges halted the questioning of a witness to instruct his counsel to check on their client.

Ieng Sary has taken to spending only the first half of the morning sessions in court before retiring to a holding cell from where he can follow the proceedings remotely.

“Mr Ieng Sary has had a cough for the past two to three weeks and it seems today he was having some additional problems with phlegm and swallowing,” his international lawyer Michael Karnavas told AFP.

“We remain guarded as to his health, particularly in light of his age. We are simply not in a position to give an opinion as to the seriousness of his condition.”

Ieng Sary and his co-defendants — “Brother Number Two” Nuon Chea and former head of state Khieu Samphan — deny charges of war crimes, crimes against humanity and genocide.

Known as one of the few international faces of the secretive Khmer Rouge regime, Ieng Sary is exercising his right to remain silent during his trial.

His wife Ieng Thirith, a former social affairs minister, faced the same charges but was declared unfit for trial last year after being diagnosed with Alzheimer’s disease.

The 1975-1979 regime oversaw one of the worst horrors of the 20th century, wiping out nearly a quarter of the population through starvation, overwork and execution in a bid to forge a communist utopia.

នរណា​ជា “វីរបុរស” ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ…គឺពូជជនលក់ជាតិនិងតម្កើងញាតិវា?

RFA ដោយ តាំង សារ៉ាដា, 2012-05-09
មជ្ឈដ្ឋានជាច្រើនមើលឃើញការឲ្យងារជនណាម្នាក់ជា វីរបុរស ហាក់នៅមានភាពស្ទាក់ស្ទើរពីសង្គមខ្មែរ។
ពាក្យថាវីរបុរសមានន័យថា គឺជាជនណាម្នាក់ដែលហ៊ានលះបង់ប្រយោជន៍របស់ខ្លួន ដើម្បីប្រយោ ជន៍ទូទៅសម្រាប់សហគមន៍ និងសង្គម ហើយដែលអ្នកផ្សេងធ្វើមិនដូច។សម្រាប់បរិបទប្រទេសកម្ពុជាវិញ គេឃើញមានមនុស្សជាច្រើន ដែលអាចចាត់ជាវីរបុរសបាន ប៉ុន្តែ ងារនេះនៅតែកប់ក្នុងបាតសង្គមដដែល។

មានមតិខ្លះលើកឡើងថា ភាពលំបាករបស់សង្គម ឬក្រុមមេដឹកនាំខ្មែរក្នុងការហៅងារនេះ គឺដោយ សារអ្នកទាំងនោះប្រកាន់នូវទស្សនៈទេវរាជាខ្លាំងពេក។

លទ្ធិទេវរាជានេះ មានបន្សល់ទុកតាំងពីសម័យអង្គរមកម្ល៉េះ។ ព្រះរាជាដែលគ្រងរាជ្យតែងអភិសេក ខ្លួនឯងអោយក្លាយជាទេវៈ ឬអាទិទេព ថ្វីត្បិតតែជួនកាលព្រះរាជាទាំងនោះ ខ្លះឡើងគ្រង រាជ្យតាម ការបង្ហូរឈាម ហើយមិនទាំងជាប់សែស្រឡាយព្រះញាតិវង្សក៏ដោយ។

សាស្ត្រាចារ្យខាងផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយ និងជាអ្នកវិភាគឯករាជ្យ លោកបណ្ឌិត សុខ ទូច មាន ប្រសាសន៍ថា វប្បធម៌របស់ខ្មែរមិនសូវមានការលើកតម្កើងអ្នកដទៃ គឺដោយសារមេដឹកនាំ សឹង គ្រប់ ជំនាន់មិនសូវមានចំណេះដឹង មេដឹកនាំដែលកើតចេញពីរដ្ឋប្រហារ ឬធ្វើបដិវត្តន៍។

លោកមានប្រសាសន៍បន្តថា នៅតាមបណ្ដាប្រទេសជឿនលឿន គេសង្កេតឃើញមេដឹកនាំនៃ ប្រ ទេស នោះតែងលើកតម្កើងអ្នកដែលហ៊ានលះបង់ សេចក្ដីសុខរបស់ ខ្លួន ដើម្បីសេចក្ដីសុខ នៃ មនុស្សភាគច្រើន ហើយមេដឹកនាំនៃប្រទេស ទាំងនោះថែមទាំងបានរក្សា ឬកសាងរូប សំណាក មនុស្សដែលមានឆន្ទៈ បែបនេះ ដាក់បង្ហាញតាមទីសាធារណៈ ដើម្បីទុកឲ្យក្មេង ជំនាន់ក្រោយ បាន ស្គាល់។

រហូតមកទល់ពេលនេះគេនៅមិនសូវឃើញមានរូបសំណាកនៃវីរបុរស ឬបុព្វបុរសខ្មែរដែលធ្លាប់មាន ស្នាដៃការពារសិទ្ធិ និងការពារទឹកដី ដាក់បង្ហាញតាមទីសាធារណៈនោះទេ។

លោកបណ្ឌិត សុខ ទូច មានប្រសាសន៍ថា មេដឹកនាំខ្មែរសឹងគ្រប់ជំនាន់តែងកម្ទេចអ្វីដែលបន្សល់ទុក ហើយលើកបន្តុបនូវសមិទ្ធផលរបស់ខ្លួនជំនួស។ លោកបន្តថា កត្តាទាំងនេះគឺភាគច្រើនកើត ចេញ ពី ភាពច្រណែន និងខ្វះការជឿជាក់លើសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។

វីរជន ឬ វីរបុរស នេះត្រូវបានបែងចែកជាច្រើនផ្នែកដូចជា ខាងផ្នែកអក្សរសាស្ត្រ វប្បធម៌ នយោបាយ ការពារធនធានធម្មជាតិ អធិបតេយ្យភាព និងខាងការពារសិទ្ធិសេរីភាពរបស់ពលរដ្ឋ។

ចំណែកសាស្ត្រាចារ្យខាងផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទ ភ្នំពេញ លោក សំបូរ មាណ្ណារ៉ា មានប្រសាសន៍ថា ពាក្យថា វីរជន ឬ វរជន មានន័យខុសគ្នា។ លោកពន្យល់ថា វីរជន ឬ វីរបុរស បានន័យថា ជាមនុស្សដែលមានឆន្ទៈអង់អាចក្លាហាន ធ្វើអ្វីមួយវិជ្ជមាន ដើម្បីប្រយោជន៍ជាតិ ហើយ ដែលមនុស្សដទៃធ្វើមិនដូច ហើយរីឯពាក្យថា វរជន វិញ មានន័យថា មនុស្សដែល មាន អំ ណាច បុណ្យស័ក្ដិខ្ពង់ខ្ពស់។ លោកបញ្ជាក់ថា ប្រសិនបើគ្មានក្រុមវីរជនទេ នោះក្រុមវរជនក៏មិនអាចកើត មានបានដែរ។

ទាំងលោកសាស្ត្រាចារ្យ សំបូរ មាណ្ណារ៉ា និង លោកសាស្ត្រាចារ្យ សុខ ទូច មានប្រសាសន៍ដូចគ្នាថា កម្ពុជាមានវីរជនជាច្រើនដែលគេមិនត្រូវរារែកក្នុងការឲ្យតម្លៃ អ្នកទាំងនោះជាវីរបុរសដូចជា លោក ជា វិជ្ជា សកម្មជនការពារសិទ្ធិកម្មករ និងលោក ឈុត វុទ្ធី សកម្មជនការពារព្រៃឈើ។

លោក សំបូរ មាណ្ណារ៉ា និង លោកបណ្ឌិត សុខ ទូច បានហៅលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ជាវីរ បុរស ដោយលោកជាអ្នកផ្សះផ្សាជាតិហើយនាំមកនូវសុខសន្តិភាពជូន ប្រជាពលរដ្ឋ។

ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោក កឹម សុខា ប្រធានគណបក្សសិទ្ធិមនុស្ស និងជាអ្នកចូលរួមក្នុងកិច្ច ការពារសិទ្ធិមនុស្សដែរនោះ បានច្រានចោលការវាយតម្លៃរបស់សាស្ត្រាចារ្យទាំងពីរនេះ។

លោកមានប្រសាសន៍ថា លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន មិនអាចចាត់ទុកថា ជាវីរបុរសបានទេ ពី ព្រោះការដឹកនាំរបស់លោកបានធ្វើអោយបាត់បង់សម្បត្តិធម្មជាតិ ពលរដ្ឋរងទុក្ខវេទនា សឹងទូ ទាំង ប្រទេសដោយគោលនយោបាយសម្បទានដី សេដ្ឋកិច្ច និងអំពើពុករលួយក្នុងសង្គម។

ជុំវិញភាពអល់អែកនៃសង្គមខ្មែរក្នុងហៅជនក្លាហានដ៏ឆ្នើមណា ម្នាក់ថាជាវីរបុរស នោះ លោកបណ្ឌិត ឡៅ ម៉ុងហៃ បានចូលរួមបកស្រាយថា ប្រទេសណាដែលគ្មានវីរបុរស ប្រទេសនោះ មិនអាច មានប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួនបានឡើយ។

លោកបណ្ឌិត មានប្រសាសន៍ថា សង្គមកម្ពុជាគួររៀនសូត្រតាមបណ្ដាប្រទេសដែលមាន អារ្យ ធម៌ ជឿនលឿន ក្នុងការគោរព និងផ្ដល់តម្លៃដល់វីរជនរបស់គេ សូម្បីជននោះជាមនុស្សគ្មានអំណាច ក៏ ដោយ។

លោកបណ្ឌិត ឡៅ ម៉ុងហៃ មានប្រសាសន៍បន្តថា ការអនុវត្តគោលការណ៍លើកតម្កើងអ្នកមាន សមត្ថភាពប្រកបដោយសីលធម៌ និងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរឲ្យធ្វើធំ គួរចាប់ផ្ដើមចេញពីក្រុមសង្គមតូចជាមុន ដើម្បីបណ្ដុះផ្នត់គំនិតនេះដល់សង្គមទាំងមូល៕

បក្ស​សម​រង្ស៊ី​បដិសេធ​ព័ត៌មាន​ថា​សមាជិក​ខ្លួន​ជាង​៦​ពាន់​នាក់​ចុះ​ចូល​បក្ស​ប្រជាជន

RFA ដោយ វណ្ណ វិចារ, 2012-05-10
សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកខ្លះបានផ្សាយថា គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា ខេត្តព្រៃវែង ទើបតែទទួលបាន សមាជិកថ្មីប្រហែល ៦ពាន់នាក់ ដែលមកពីគណបក្ស សម រង្ស៊ី។ ប៉ុន្តែអ្នកនាំពាក្យគណបក្ស សម រង្ស៊ី ចាត់ទុកថា ការប្រកាសដំណឹងនេះ ជាទង្វើភូតភរ កេងចំណេញ ផ្នែក នយោ បាយ របស់គណ បក្សប្រជាជន។

ទាក់ទងទៅនឹងព័ត៌មានដែលផ្សាយថា សមាជិកគណបក្ស សម រង្ស៊ី នៅខេត្តព្រៃវែង បានចុះចូល គណបក្សប្រជាជននៅខេត្តព្រៃវែង នោះ អ្នកនាំពាក្យគណបក្ស សម រង្ស៊ី លោក យឹម សុវណ្ណ នៅ ថ្ងៃទី១០ ខែឧសភា បានចាត់ទុកថា រឿងនេះជាព័ត៌មានមិនពិត។

ក៏ប៉ុន្តែលោក យឹម សុវណ្ណ បញ្ជាក់ថា តាមពិត មានអតីតសមាជិកជាន់ខ្ពស់ ២រូបទៅចុះចូល ជា មួយ គណបក្សប្រជាជនប្រាកដមែន ប៉ុន្តែពួកគាត់ត្រូវបានគណបក្ស សម រង្សី លុប ឈ្មោះ ចេញ ពី បញ្ជី សមាជិកតាំងពីពេលមុនការបោះឆ្នោតព្រឹទ្ធសភា មកម្ល៉េះ។

លោក យឹម សុវណ្ណ បន្តថា គ្មានសមាជិកគណបក្ស សម រង្សី ជាង ៦ពាន់នាក់ឯណាចូលរួមជា មួយ គណបក្សប្រជាជនឡើយ៖

«ស្គាល់ តែពីរនាក់ទេ មានពឹងសំណាង និង ឃិន វីរៈ សុទ្ធតែជាសមាជិករបស់ គណបក្ស ប្រជាជន ស្រាប់តែម្នាក់ពីរនាក់ទេដែល ចូល។ អ្វីដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំកត់សម្គាល់ ដូចជាគណបក្សប្រជាជន គេប្រ កាសថា មានសមាជិក ៦លាន ប៉ុន្តែបោះឆ្នោតឲ្យគណបក្សប្រជាជនមានតែជាងបីលាននាក់ទេ ក៏ ប៉ុន្តែគណបក្ស សម រង្ស៊ី មានសមាជិក ៥សែននាក់ ដល់បោះឆ្នោតបានសំឡេង ដល់ទៅ ជាង មួយលាននាក់នេះ នោះជាល្បិចកលនយោបាយដើម្បីបំភាន់មតិប្រជាពលរដ្ឋតែប៉ុណ្ណោះ»

ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី អនុប្រធានគណបក្សប្រជាជនខេត្តព្រៃវែង លោក សុខ ស៊ឺន មានប្រសាសន៍ថា ពិតជាមានសមាជិកចូលថ្មីជាង ៦ពាន់នាក់មែន តែមិនមែនមកពីគណបក្ស សម រង្ស៊ី ទាំងអស់ទេ គឺមកពីគ្រប់គណបក្សនៅទូទាំងខេត្ត។

លោកបន្តថា គណបក្សប្រជាជនគ្មានគោលនយោបាយបោកប្រាស់ប្រជាជនឡើយ៖

«ការលើកឡើងជាសិទ្ធិរបស់គេ តាមការពិតគ្រប់គណបក្សគេមកចុះចូលជាមួយគណបក្សប្រជាជន ព្រោះឃើញគោលនយោបាយមានការអភិវឌ្ឍ»

ការផ្លាស់ប្ដូរជំហរនយោបាយរបស់មន្ត្រីបក្សនយោបាយ ឬប្រជាពលរដ្ឋ ត្រូវបានសង្គមស៊ីវិលដែល មានតួនាទីឃ្លាំមើលការបោះឆ្នោតនៅកម្ពុជា ចាត់ទុកថា ជារឿងធម្មតានៅក្នុង សង្គម ប្រជា ធិប តេយ្យ។ ក៏ប៉ុន្តែជាទូទៅគេកម្រឃើញមន្ត្រីបក្សប្រជាជនទៅចុះចូលបក្ស នយោ បាយ ផ្សេងទៀត ណាស់។

ប្រធានគណៈកម្មាធិការដើម្បីការបោះឆ្នោតដោយសេរី និងយុត្តិធម៌ ហៅកាត់ថា ខុមហ្វ្រែល (Comfrel) លោក គល់ បញ្ញា មានប្រសាសន៍ថា ការចេញពីបក្សមួយទៅបក្សមួយរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ មិនមែនជារឿងសំខាន់ឡើយ។

លោក គល់ បញ្ញា៖ «ខ្ញុំគិតថា ដើម្បីផលប្រយោជន៍ គេគួរណាស់តែនិយាយពីរឿង គោល នយោ បាយរបស់គណបក្សនីមួយៗ និងការសន្យារបស់បេក្ខជន ព្រមទាំងពិនិត្យបេក្ខ ជន ណាខ្លះ ដែល មានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហា ជជែករឿងហ្នឹងវិញល្អជាង»

អ្នកតាមដានស្ថានការណ៍នយោបាយនៅកម្ពុជា យល់ថា ការបង្ហាញពីតួលេខចំនួនអ្នកគាំទ្ររបស់ គណបក្សនីមួយៗ ជាការទាក់ទាញប្រជាប្រិយភាពក្នុងរដូវបោះឆ្នោត។

សកលវិទ្យាធិការ នៃសកលវិទ្យាល័យខេមរៈ និងជាអ្នកវិភាគឯករាជ្យ លោកបណ្ឌិត សុខ ទូច មាន ប្រសាសន៍ថា នៅពេលជិតបោះឆ្នោត គណបក្សនីមួយៗតែងតែ រុញច្រានពាក្យ សម្ដីដាក់ គ្នា ទៅ វិញទៅមក។ ប៉ុន្តែបើគណបក្ស សម រង្ស៊ី យល់ថា រឿងនេះជាការរៀបចំ គេអាចចេញ សេចក្ដី ថ្លែង ការណ៍បដិសេធបាន។

លោកបណ្ឌិតបន្តថា ការឃោសនានយោបាយមិនខុសពីការឃោសនាលក់ទំនិញទេ៖

 «បើសិនគណបក្ស សម រង្ស៊ី មានអត្តសញ្ញាណរបស់វាដូចជាកាតគណបក្ស ទី២ ជាយុទ្ធសាស្ត្រ ធម្មតាជិតបោះឆ្នោតគណបក្សនយោបាយនីមួយៗ តែងតែព្យាយាមធ្វើម៉េចឲ្យគេយល់ថា ល្អ នយោបាយគេបំបាក់ខាងផ្លូវចិត្តនេះហើយ និងធ្វើអីមួយឲ្យមានរលកនយោបាយ ដើម្បី ឲ្យអ្នក គាំទ្រកាន់តែច្រើនឡើង»

ទាក់ទងរឿងបក្សនយោបាយទាក់ទាញអ្នកគាំទ្រគណបក្សនយោបាយនេះ លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បានអះអាងកាលពីថ្ងៃទី៥ ខែឧសភា ថា អ្នកគាំទ្រលោកមានចំនួនលើសពី ៦០% ប៉ុន្តែ លោក កឹម សុខា បានឆ្លើយតបនៅថ្ងៃទី៦ ខែឧសភា ថា អ្នកគាំទ្រគណបក្ស ប្រជាជន កម្ពុជា ពិតប្រា កដប្រហែល ៣០%។

ទោះជាយ៉ាង នេះក្ដី ការប្រកាស លទ្ធផលបោះឆ្នោត ជាផ្លូវ ការរបស់ គ.ជ.ប. ជាភស្តុតាងតែ មួយគត់ ដែល បង្ហាញពីចំនួនអ្នក គាំ ទ្រ គណបក្សនីមួយៗ ពិត ប្រាកដ ក្នុងការបោះឆ្នោតឃុំសង្កាត់អាណត្តិទី៣ នាពេលខាងមុខ បើសិនជា ការបោះ ឆ្នោត នេះ ប្រព្រឹត្តទៅដោយសេរី និងត្រឹមត្រូវ៕

សមាជិក​គណបក្ស​សមរ​ង្ស៊ី​ជាង​៦​ពាន់​នាក់​ ចូលរួម​រស់​ជាមួយ​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា​

ដោយ ៖ មរតក , នគរវត្ត ថ្ងៃទី ១០ ឧសភា ២០១២

ភ្នំពេញ ៖ មន្ដ្រីថ្នាក់ដឹកនាំសំខាន់ៗ របស់គណបក្សសម រង្ស៊ី ចាប់ពីសមា ជិកគណៈកម្មាធិការនាយករហូតដល់ ថ្នាក់ដឹកនាំឃុំ-សង្កាត់ជាង៦ពាន់នាក់ បានប្រកាសចាកចេញពីគណបក្សសម រង្ស៊ី មកចូលរួមរស់ក្នុងជីវភាពនយោ បាយជាមួយគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា កាលពីថ្ងៃទី៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១២ ។

លោកពឹម សំណាង តំណាងក្រុម សមាជិក សមាជិកាគណបក្សសម រង្ស៊ី ក្នុងខេត្ដព្រៃវែងទាំង៦.៣០២នាក់ដែល មកចូលរួមជាមួយគណបក្សប្រជាជន កម្ពុជាមានប្រសាសន៍ឱ្យកាសែតនគរវត្ដ ដឹងថា មូលហេតុដែលលោកចាកចេញ ពីគណបក្សសម រង្ស៊ី ដោយសារតែអស់ ជំនឿលើការដឹកនាំ លើថ្នាក់ដឹកនាំ គណបក្សដែលបក្សពួកនិយម គ្រួសារ និយម មិនគិតគូរពីសមាជិកថ្នាក់ក្រោម ដែលខិតខំធ្វើការទាំងកម្លាំងកាយនិង ចំណាយប្រាក់ដើម្បីបក្ស។

លោក ពឹម សំណាង បន្ដឱ្យដឹងថា ការចាកចេញគណបក្សសមរង្ស៊ីគឺមិន មានការបង្ខិតបង្ខំ ឬការទិញដូរអ្វីនោះ ទេ គឺលោកចាកចេញដោយស្ម័គ្រចិត្ដ ហើយក៏គ្មានទទួលបានតួនាទីពីគណបក្ស ប្រជាជនក្នុងជួររដ្ឋាភិបាលនោះដែរ។

យោងតាមសេចក្ដីថ្លែងការណ៍របស់ មន្ដ្រីគណបក្សសម រង្ស៊ី ដែលចូលមក រួមរស់ជាមួយគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាបានលើកឡើងថា ពួកគេនឹងចាកចេញពី គណបក្សសមរង្ស៊ី មកចូលរួមជាមួយ គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាចាប់ពីពេលនេះ តទៅ ដោយសារតែយល់ឃើញថា

១-គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា មាន គោលនយោបាយត្រឹមត្រូវ ច្បាស់លាស់ ដើម្បីប្រមូលកម្លាំងគ្រប់ជនជាតិកម្ពុជា ដែលមានឧត្ដមគតិស្នេហាជាតិមាតុ ភូមិ ស្រឡាញ់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនិង សន្ដិភាពមករួមកម្លាំងគ្នាការពារ កសាង និងអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ។

២-គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាប្រកាន់ លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យទូលំទូលាយ តំណាងឱ្យ ផលប្រយោជន៍ប្រជាជនកម្ពុជាពិតប្រាកដ។

៣-គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាមាន សម្ដេចទាំង៣ ជាប្រមុខដឹកនាំដែលបាន រួមចំណែករំដោះជាតិពីរបបប្រល័យពូជ សាសន៍ និងបានដឹកនាំប្រទេសសម្រេច បានសមិទ្ធផលដ៏ធំធេងលើគ្រប់វិស័យ ទាំងក្នុងបច្ចុប្បន្ននិងទៅអនាគត ខុសពី ការឃោសនាមួលបង្កាច់ពីសំណាក់ជន អគតិមួយចំនួន ជាពិសេសគណបក្ស សម រង្ស៊ី ដែលយើងខ្ញុំទាំងអស់គ្នាធ្លាប់ ចាញ់ឧបាយកលបោកប្រាស់កន្លងមក។

ជាង១៧ឆ្នាំកន្លងមក យើងខ្ញុំទាំងអស់ គ្នាក្នុងគណបក្សសមរង្ស៊ី បានមើលឃើញ បញ្ហាជាច្រើនដូចជាៈ

ក-គណបក្សសម រង្ស៊ី មានទំនាស់ផ្ទៃក្នុង ហើយចែកចេញ ជាច្រើនក្រុមដែលកំពុងឈ្លោះដណ្ដើម អំណាចក្នុងបក្សជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។

ខ- គណបក្សសមរង្ស៊ីជាគណបក្សគ្រួសារ និយម បក្សពួកនិយម ហើយអ្នកគ្មាន ខ្សែធ្វើធំ ស្គាល់តែភាពអស់សង្ឃឹម។

គ-គណបក្សសម រង្ស៊ី គ្មានគោលនយោ បាយច្បាស់លាស់។

៤-គណបក្សសម រង្ស៊ី ជាគណបក្ស ផ្ដាច់ការ មិនមែនជាគណបក្សប្រជាធិប តេយ្យទេ ព្រោះកន្លងមក គណបក្សសម រង្ស៊ី បានបង្ខំសមាជិករបស់ខ្លួនឱ្យស្បថ មុនពេលបោះឆ្នោតឱ្យពួកគេ ហើយបើអ្នក ណាមិនស្បថ ត្រូវបានពួកគេដកតួនាទី ឬបណ្ដេញចេញពីគណបក្សតែម្ដង។

៥-ដើម្បីបោកប្រាស់ប្រជាពលរដ្ឋបាន គណបក្សសមរង្ស៊ីតែងតែមួលបង្កាច់ ថ្នាក់ដឹកនាំរាជរដ្ឋាភិបាលទាំងងងើល ផ្ទុយពីការពិតពីអ្វីដែលជាសមិទ្ធផល របស់របស់រាជរដ្ឋាភិបាលកំពុងកសាង និង អភិវឌ្ឍប្រទេសពិតៗ ក្រោមការដឹកនាំដ៏ ឈ្លាសវៃរបស់សម្ដេចទាំង៣ជាប្រមុខ។

៦-គណបក្សសម រង្ស៊ី មិនគោរព សេចក្ដីសម្រេចរបស់ខ្លួន ហើយតែងតែ រកលេសចោទប្រកាន់ទៅលើសមាជិកដ៏ ស្មោះត្រង់ និងមិនពេញចិត្ដចំពោះទង្វើ បោកប្រាស់របស់មេដឹកនាំគណបក្ស សម រង្ស៊ី នេះទេ។

សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ដដែលលើកឡើង ទៀតថា យើងខ្ញុំទាំងអស់គ្នាបានសម្រេច ចិត្ដចាកចេញពីគណបក្សសមរង្ស៊ីដោយ គ្មានអាលោះអាល័យមកចូលរួមជាមួយ គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាដើម្បីរួមចំណែកកសាង និងអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ ក្រោមការដឹកនាំដ៏ឈ្លាសវៃរបស់សម្ដេច ទាំង៣ជាប្រមុខ ដោយគ្មានការអូសទាញ ឬបង្ខិតបង្ខំឡើយ។

នេះមិនមែនជាលើកទី១ទេ ដែលមន្ដ្រី សំខាន់របស់គណបក្សសម រង្ស៊ី បាន ប្រកាសចាកចេញមកចូលរួមរស់ក្នុង ជីវភាពនយោបាយជាមួយគណបក្សប្រ ជាជនកម្ពុជា។ ខណៈការបោះឆ្នោតជ្រើស រើសក្រុមប្រឹក្សាឃុំ-សង្កាត់កាន់តែខិត ជិតមកដល់ ដោយមើលឃើញពីទង្វើ មិនគួរឱ្យជឿទុកចិត្ដលើថ្នាក់ដឹកនាំរបស់ ខ្លួន ថ្នាក់ដឹកនាំនៅមូលដ្ឋាន រួមទាំងថ្នាក់ ដឹកនាំគណបក្សសំខាន់ៗមួយចំនួនរបស់ គណបក្សសមរង្ស៊ីបានបន្ដចាកចេញទៅ ចូលរួមរស់ក្នុងជីវភាពនយោបាយជាមួយ គណបក្សផ្សេង ពិសេសគណបក្សប្រជា ជនកម្ពុជារាប់ពាន់នាក់នៅទូទាំងប្រទេស ៕

Written by Kham

10/05/2012 at 6:34 pm

A Tuol Sleng interrogator speaks out

Everyday.com.kh, 10 May 2012

Comrade Prak Khan,former S-21 interrogator in ECC Court

Seated under a wooden house in a remote part of Takeo province’s Bati district, a grey-haired man in a blue and grey shirt takes a cigarette from his pack and lights it.
Exhaling a cloud of white smoke, the thin man, named Prak Khan, begins to speak.
“I never told my bitter background to anybody in my village, even my wife,” he says. “They only know me as a banana seller.”
What his neighbours don’t know is that from 1976 to 1979, Prak Khan, 60, was an interrogator at the infamous S-21 detention centre.
Records from the Documentation Centre of Cambodia (DC-CAM) confirm that Prak Khan interrogated 51 prisoners, rewriting two of their confessions.
Some were high-level members of the Khmer Rouge purged from party ranks. Some were culled from the military, both Pol Pot’s and Lon Nol’s. Some were secretaries of districts and regions, and the rest were simply people accused of espionage by an increasingly paranoid Khmer Rouge leadership.
“My wife just found out when the ECCC invited me to testify on Case 001, so from now on, I have to speak out to let the young generation know about their history,” he says, his sadness plainly visible.
Prak Khan was born into a farming family in Takeo province, the oldest son out of five brothers and sisters. He worked on the farm feeding animals until 1971, when he joined the Khmer Rouge.
“Angkar [the Khmer Rouge’s shadowy leadership] said that if a man from the village did not serve as soldier for two or three years, women would not marry that man,” he says. “So, all the men joined Angkar.”
Prak Kahn was 17 years old, lured in, like many others, by the promise that he was fighting for his king and country.
“I was fighting bravely to protect the nation, but I never knew who my leader really was,” he says. “I only knew that I was fighting to get the country back for King Norodom Sihanouk. I only found out the names Khieu Samphan, Nuon Chea and Ieng Sary when the Khmer Rouge controlled Phnom Penh.”
Prak Khan started working in Tuol Sleng in 1976, first as a guard, then as an interrogator when his superiors discovered he had an eighth-grade education.
He was one of 30 in his interrogator group; he received no training.
“Duch only allowed me to go along with the older interrogator and see what he did, and I followed him for a long time,” he says. “Then Duch let me start my job: one person questioning one person in a quiet place, trying to make the prisoner confess everything.”
With the prisoners’ confessions already in hand, Prak Khan says he didn’t ask specific questions. If the prisoners did not begin to confess, he would start to threaten them, then beat them with whip.
If the prisoner still didn’t confess, the torture escalated.
“For the prisoners who did not confess, we would put a plastic covering over their head and face, and stab a pin under their fingernail, so that they’d answer all the questions,” he explains.
The techniques, says Prak Khan, were up the interrogators.
“We used our own methods for getting answers, but for all the prisoners we tortured, we did not kill them, because we were afraid that we would lose their answers,” he says. “If the prisoner died, we were punished.”
Interrogations for one prisoner took two or three months, and were done in secret at all hours of the day and night, in a building separate from the main holding cells.
All the prisoners’ confessions were taken to Duch and Mam Nai, another interrogator, says Prak Khan, lighting another cigarette. Sometimes they were given back, along with orders to re-interrogate the prisoner because their answers were unsatisfactory.
“When I heard Duch was sentenced to spend his whole life in prison, it was justice, because victims’ families can accept that,” he sats. “If it wasn’t a whole life sentence, it would not be justice, because he ordered the killings of a lot of people in his regime.”
However, Prak Khan endorses Duch’s accusations against Nuon Chea.
“I know that what Duch said at the ECCC about Nuon Chea is true, because I saw Nuon Chea three or four times,” he says, calling Nuon Chea’s rebuttal a lie.
Nuon Chea, currently on trial before the ECCC, has vehemently denied he is responsible for the reign of terror that caused the deaths of a quarter of the population.
“He doesn’t want to be responsible for what he has done.”
After the Khmer Rouge fell in 1979, Prak Khan fled to Omlaing in Kampong Speu, not Thailand, as some records suggest.
He returned to his home province a year later, married, and raised four sons and one daughter.
Of the 30 interrogators from S-21, he is the only one left.
Prak Khan says a sense of responsibility for his own actions compelled him to cooperate fully with the ECCC when they asked for his testimony.
“I was a low-level officer, so I said what I knew from my job. There is nothing to be afraid of,” he says. “But if all the Khmer Rouge leaders try to keep silent, the young generation will not know anything about their history in the country.”

Hun Sen calls for protection of migrant workers in ASEAN

Everyday.com.kh,10 May 2012

PHNOM PENH (Cambodia Herald) -Prime Minister Hun Sen urged Southeast Asia Thursday to protect migrant workers as labor markets are liberalized with the formation of the ASEAN Community in 2015. Speaking at a meeting of ASEAN labor ministers, he said that protecting and promoting the rights of migrant workers was crucial since the free flow of skilled labor was key to the future ASEAN Economic Community. “Broadening cooperation among ASEAN member states is needed to protect migrant workers,” the prime minister said. Hun Sen, who currently chairs the 10-member Association of Southeast Asian Nations, noted that ASEAN had already done some work in the area but had not yet reached agreement. As regional economic integration focuses on flows of skilled workers, the prime minister said the challenge was to protect less skilled and unskilled workers. “We should encourage the protection of migrant workers which is in line with the ASEAN statement on human rights to be adopted this year,” he said.

Cambodia’s Internet penetration more than doubles

Rasmei Kampuchea Daily, 04-05-2012

Cambodia’s Internet penetration more than doubled to 3.1 per cent of the population in 2011, up from 1.3 per cent a year earlier, according to the Internet World Stats website.

The country had 449,160 Internet users at the end of last year and 491,480 Facebook users at the end of March.

“The trend means that Cambodian people, especially the young generation, are finding a new way of communicating and getting information,” said Pen Samitthy, president of the Club of Cambodian Journalists. This is “ending the monopoly over information by media companies.”

Among Asean countries, Brunei has the highest Internet penetration of 79.4 per cent (318,000 users) followed by Singapore with 77.2 per cent (3.6 million).

Penetration is 61 per cent in Malaysia (17.7 million users), 34 per cent in Vietnam (30.8 million), 33 per cent in the Philippines (33.6 million), 27 per cent in Thailand (18.3 million), 22 per cent in Indonesia (55 million), 8 per cent in Laos (527,000) and only  0.2 per cent in Myanmar (numbers not available).

In terms of Facebook use on Asean countries, Indonesia has the most users (43.5 million) followed by  the Philippines (27.7 million), Thailand (14.2 million), Malaysia (12.3 million) Vietnam (3.1 million), Cambodia (491480) and Laos (156,000). Figures for Brunei and Myanmar weren’t available.

Written by Kham

04/05/2012 at 5:18 pm